หากย้อนไปเมื่อสักสิบกว่าปีที่แล้ว เราแทบจะไม่เห็น “ขอทาน”
เดินขอเงินตามถนนของประเทศไทยเลยใช่มั๊ยครับ โดยเฉพาะในเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพฯ
เมืองหลวงที่กำลังพัฒนาไปสู่การเป็น ศูนย์กลางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวระดับโลก
ไทยเราเคยมีนโยบายจัดระเบียบขอทานกันอย่างจริงจัง มีการคัดกรอง ดูแล แล้วก็ส่งต่อไปยังหน่วยงานสวัสดิการต่างๆ
อย่างเหมาะสม ทำให้ภาพของเมืองไทยดู “สะอาดขึ้น” ทั้งในแง่กายภาพและสังคม
แต่ในช่วง 3-4 ปีที่ผ่านมา กลับเกิดปรากฏการณ์ที่น่าตกใจครับ
จำนวนขอทานที่ปรากฏในพื้นที่ท่องเที่ยวสำคัญ อย่าง ราชประสงค์ สยาม ประตูน้ำ หรือแม้แต่สนามบิน
กลับเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และไม่ใช่แค่การปรากฏตัวเป็นครั้งคราว หรือนานๆโผล่มาทีนะครับ แต่มาตลอด
มีที่ประจำของแต่ละคนเลย กลายเป็นภาพชินตาใน ของทั้งคนไทย และนักท่องเที่ยวต่างชาติครับ
และที่น่ากังวลไปกว่านั้นก็คือ
นักท่องเที่ยวหลายคนได้ถ่ายภาพหรือวิดีโอขอทานเหล่านี้ไปลงโซเชียลมีเดียของพวกเค้า
พร้อมคำบรรยายที่สร้างภาพลักษณ์เชิงลบให้กับประเทศไทย เช่น “กรุงเทพเต็มไปด้วยขอทาน” หรือ
“เมืองไทยไม่ได้สะอาดและปลอดภัยอย่างที่คิด”
แม้จะฟังดูรุนแรง แต่สิ่งที่นักท่องเที่ยวเห็นนั้นไม่ใช่เรื่องโกหก ทว่าก็ไม่ใช่ความจริงทั้งหมดครับ
เพราะขอทานจำนวนไม่น้อยในพื้นที่เหล่านี้ ไม่ได้เป็นคนไทย แต่เดินทางเข้ามาจากประเทศเพื่อนบ้านของเรา เช่น
กัมพูชา ลาว หรือเมียนมา ผ่านขบวนการลักลอบเข้าเมือง หรือในบางกรณีอาจเกี่ยวข้องกับขบวนการค้ามนุษย์ด้วยซ้ำ
ซึ่งใช้เด็กและผู้พิการเป็นเครื่องมือขอเงินจากนักท่องเที่ยวครับ นี่จึงไม่ใช่แค่ “การเสียภาพลักษณ์”
แต่เป็นปัญหาสังคมที่ควรได้รับการจัดการอย่างเป็นระบบ
